Rozdział:8

*Megan*

Obudziły mnie malutkie dłonie na twarzy. David się obudził i pewnie jest głodny.Hmmm....może poudaję że śpię.Tak!! To dobry pomysł.
-Wiem ze nie spis-powiedział a ja otworzyłam oczy i zobaczyłam uśmiechniętą twarz.
Wstała i przetarłam twarz rękoma.
-Jesteś głodny?-spytałam
-Nie. Kiedy tata i mama wrócą?-spytał smutny
Muszę mu powiedzieć. No odważ się!!
-Chodź tu do mnie.-powiedziałam o maluch podbiegł do mnie posadziłam go sobie na kolana.-Mamy i taty nie ma tu wiesz?
-Noo wiem pojechali do placy-powiedział. To nie będzie takie proste
-Nie kochanie oni poszli tam do nieba-powiedziałam wskazując na zachmurzone niebo za oknem
-Ale jak?-Megan spokojnie nie rozpłacz się nie teraz!!!
-No tak. Bo wiesz oni umarli. I poszli do nieba. Ale nigdy nas nie zostawili, zawsze są przy nas, i nas obserwują. Wiesz? Teraz będziesz ze mną mieszkał. Poznasz ciocię Paty i wujka Louisa i Harrego.
-A mama i tata już nie wrócą do nas?-powiedział prawie płacząc
-Niestety nie ale kiedyś jeszcze ich zobaczymy. Obiecuję-powiedziałam i pocałowałam go w czubek główki.
-Dobla jestem głodny-powiedział jak zaburczało mu w brzuszku. Zaśmiałam się, wzięłam małego na ręce i poszłam na dół do kuchni. Zrobiłam tosty i podałam smerfowi.
Sama poszłam się ogarnąć wykąpałam się i ubrałam.
 (czarne vansy a nie zielone)

Włosy wysuszyłam i spięłam w koka zeszłam na dół. W kuchni na szafie stał David i sięgał po szklankę szybko podbiegłam do niego i zdjęłam go z tamtąd. Wzięłam szklankę i nalałam soku.
-Dav było mnie zawołać
-Ale po co ty sie kompłas
-Chodź idziemy się ubrać a potem na zakupy-Ubrałam małego w wczorajsze ubrania dziś ma przyjechać najlepszy przyjaciel rodziców. W planach mam sprzedać wszystkie budynki taty. Z małym braciszkiem pojechaliśmy do galerii. Kupiłam mu ubranka i najpotrzebniejsze rzeczy. Stwierdzam iż mały ma gust i umie się ubrać. Spróbuję go wciągnąć do przedszkola. I wyremontuję mu pokoik, ale to później. Umówiliśmy się z Maksymilianem. Weszliśmy do kawiarni gdzie spotkaliśmy przyjaciela rodziny. 

-Cześć wujku.-przywitałam się i pocałowałam go w policzek. Mimo tego że nie bł tak na prawdę moim i Davida wujkiem to traktowaliśmy się jak rodzina. 

-Cześć dzieciaki. Jak się trzymasz?-posłał mi malutki uśmieszek 

-Nawet dobrze tylko jako najstarsza i pełnoletnia córka odziedziczam po nich wszystko. A do domu już nie wrócę zostaję tu w Londynie. Więc mam proźbę wiesz mniej-więcej ile co kosztuję więc była bym wdzięczna jak byś to sprzedał. Pieniądze się przydadzą zwłaszcza teraz gdy mam pod opieką małego. -powiedziałam cały czas patrząc na wuja. 

-Wiesz co mała twój ojciec miał tego sporo na pewno mam to wszystko sprzedać?

-Tak. Nie mam planów aby tam jechać. -powiedziałam pewnie 

-Okey zajmę się tym ale to tak szybko nie pójdzie. Wiesz o tom??

- Tak zdaję sobie z tego sprawę. 

Pogadaliśmy sobie trochę a potem zawiózł nas do domu. 

Zamówiłam pizze na obiad. Cały dzień spędziłam z moim bratem. Po salonie rozbrzmiał dzwonek do drzwi. Poszłam i otworzyłam w progu stała Patty i reszta. Uśmiech pojawił się na mojej twarzy. 

-Siema mała.-wrzasnął Harry i przytulił mnie. W jego ślady poszła reszta. 

-Noo hej. A gdzie Malik?-spytałam całując Pat w policzek

-Emm...nie wiem-zaczął się jąkać Lou. Ehem nie wie taaa jasne 

-Okey nie wnikam. Chodźcie poznacie kogoś.-powiedziałam i zaprowadziłam ich o salonu gdzie Dav oglądał bajki. 

-Hoho nieźle zostawić was samych i już dziecko macie. Hahaha-śmiał się Harry a po chwili dołączył do niego Lou. Pat trzepnęła ich w głowę.-Ałaaa.!!!Za co?!?-wrzasnął Harry na co David wystraszył się i podbiegł do mnie przytulając się do nogi. 

-Widzisz wystraszyłeś go-powiedziała łagodnie dziewczyna

-Poznajcie mojego brata Davida. Davi to jest Patty,Louis i Harry.-powiedziałam 

-Ekheę t ostatni to małpa??-wyszeptał mały mi do ucha.Gdy to usłyszałam wybuchłam śmiechem. Moja krew. 

-Nieee.-odpowiedziałam  mu na ucho. 

Siedziałam z Patty w kuchni a chłopcy w salonie z Davidem bawili się. 

-Fajnego masz brata.-powiedziała Pat 

-Tak bardzo was polubił.

Po godzinie David musiał iść spać więc sobie poszli. Wykąpałam małego potworka i położyłam spać. To samo zrobiłam ja. 

*********************************************************************************

Siemanko!!! 

Przeraziłam się gdy zobaczyłam ile wyświetleń było pod tamtym rozdziałem. 

Jakby ktoś mógł polecić mój blog byłabym wdzięczna. Naprawdę.

Czytasz=Komentujesz 

Dla mnie to bardzo ważne. :*

Rozdział:7

Po domu rozszedł się dźwięk dzwonka do drzwi. Poszłam do drzwi otworzyłam je i zobaczyłam.....

*Megan*

W drzwiach stała policja z małym chłopczykiem podobnym do Davida. Zaraz co?!? David!!

-Megan!!!-wykrzyczał czteroletni chłopczyk wyrywając się od jednego z policjantów. Podbiegł do mnie a ja wzięłam go na ręce i wyściskałam. 

-Pani jest siostrą tego chłopczyka?-spytał otyły mężczyzna spoglądając w papiery-Pani Megan Smith zgadza się?

-Tak.Zapraszam do środka. 

Mężczyźni przytaknęli i weszli do salonu gdzie Zayn zdążył ogarnąć. Posłałam mu szczery uśmiech. 

-Jak pani zapewne wie, pani rodzice nie żyją-powiedział drugi lecz ostatnie słowo wyszeptał kiwając głową na małego.Przytaknęłam. 

-Proszę usiąść. Zayn zabierzesz małego na górę?-poprosiłam na co Mulat przytaknął  i wziął Davida. 

-Więc jest pani jego siostrą i to na panią spada opieka nad chłopczykiem. Oczywiście można go oddać do domu dziec...

-Nie!! Ja się nim zajmę.-przerwałam mu wypowiedź. Mężczyzna lekko się uśmiechną.Gadałam z nimi z godzinę o sprawach morderstwa i o wychowaniu małego. Bla, bla, bla. Po godzinnej rozmowie wyszli, a na dół przyszedł Malik. 

-Hej co jest?-spytał gdy po moich policzkach zaczęły spływać łzy. 

-Zayn oni....nie żyją, co gorsza David nic.....nic nie wie. Myśli że..że wyjechali i nie mogli....g....go ze sobą zabrać. On.....on zemną zamieszka....Zayn ja...ja sobie nie dam rady...-płakałam 

-Ciiii spokojnie DAMY sobie radę-pocieszał mnie

-My??

-No tak przecież jesteśmy razem-powiedział i mocno mnie przytulił. Po jego słowach uspokoiłam się. Poszłam na górę do mojego pokoju na łóżku spał David. wzięłam ciuchy i po cichu weszłam do łazienki. Wzięłam szybki, zimny prysznic i ubrana zeszłam na dół. 

Z kuchni wydobywał się przepyszny zapach. KOLACJA!!!!

-Co gotujesz?-spytałam wchodząc do kuchni. Przy garach stał Malik a na wyspie siedział David. 

-Nić nie mówiłaś zie masz chłopaka-powiedział Dav z zawiedzioną miną. 

-Oj sorry nie miałam kiedy. David poznaj Zayn'a...

-Wies co my się juz znamy-powiedział a Malik parsknął śmiechem. 

Na kolację Zayn zrobił naleśniki. Podał naleśnika mojemu bratu, a ja postawiłam na stole dodatki. Mały polał swojego naleśnika czekoladą, bitą śmietaną, sosem truskawkowym-a to wszystko posypał owocami. Śmiałam się pod nosem,a gdy skończył jeść razem z Malikiem wybuchliśmy nie pohamowanym śmiechem. 

-Chodź się umyjemy-powiedziałam do braciszka. 

-Meg ja będę się zbierał. Spotkamy się w szkole prawda?-powiedział Mulat 

-Nie wiem czy jutro pójdę do szkoły muszę się zająć małym i wszystkim innym. 

-Okey rozumiem to do jutra-powiedział i pocałował mnie w usta.

-Oooo fuuuuj-zajęczał David. Pożegnaliśmy się z moim chłopakiem i poszliśmy do łazienki gdzie porządnie go umyłam. Po trzydziestominutowej  kąpieli położył się spać. Położyłam się obok i usnęłam. Jutro będzie ciężki dzień. 

******************************************************

Sorry!!! 

Kiedy zobaczyłam kiedy ostatnio dodałam rozdział

 to przyznam się, 

miałam ochotę się udusić. 

Ale na prawdę nie miałam kiedy, 

cały czas spędzam z braćmi 

albo z przyjaciółmi. 

Nie miejcie mi tego za złe.

PLEASE!! 

Ps. rozdział nie sprawdzany, gdyż chciałam jak najszybciej dodać 

POZDRAWIAM :*

Ogłoszenia parafialne

Zmieniłam wygląd bloga. 

Komentujcie wystraszy uśmieszek albo kropka cokolwiek. 

Chcę zobaczyć ile was jest. 

Z góry wielkie dzięki:*

Rozdział:6

*Megan*

Niesamowite jak oni tańczą. Po pracy pojechałam z Malikiem do niego. 
-To co robimy?-spytał. 
-Głoodna jestem-wyjęczałam 
-A coś po za tym??-drażni minie 
-Nieee.
-Dobra chodź zrobimy kolację ty mój głodomorku-powiedział i cmoknął mnie w policzek
Poszliśmy do kuchni i zaczęliśmy gotować. Mieszam sos od spaghetti gdy ktoś(czytaj Zayn) objął mnie od tyłu. 

-Zayn-mruknęłam. Po chwili poczułam jego miękkie usta na szyi. 

-Kocham cię-wyszeptał mi do ucha

-Ja ciebie też.Ale to nie zmienia faktu że jestem głoodnaaa-wyszczerzyłam  się do niego 

-Jesteś okropna-powiedział i odlał kluski. 

Po chwili zajadaliśmy prze pyszną kolacją. Zayn posprzątał a ja udałam się do salonu. 

-To co robimy teraz??-spytał wchodząc do pomieszczenia

-Może film?

-No nie wiem.-powiedział siadając obok. Pochylił się nade mną wpijając mi się w usta. 

Oglądaliśmy filmy do pierwszej w nocy.

Wstałam o 10 rano rozejrzałam się dookoła jestem w pokoju Mulata.Wstałam i udałam się do salonu. Na kanapie słodko spał nie kto inny jak Zayn Malik we własnej osobie.

Postanowiłam go nie budzić więc powędrowałam do kuchni. Z lodówki wyjęłam produkty potrzebne do śniadania. Zrobiłam kanapki i ciepłą herbatę poszłam z tym do salonu. Schyliłam się by go obudzić ale on złapał mnie i pociągną tak że upadłam na niego. 

-Kurna Zayn!!-wrzasnęłam wystraszona zaczęłam okładać go pięściami a on się tylko śmiał. 

No rzeczywiście powód do śmiechu.-pomyślałam 

Po zjedzonym śniadaniu posprzątaliśmy.Udaliśmy się do salonu i włączyliśmy TV. Akurat były wiadomości.

"Dzisiejszej nocy był napad w Nowym Yorku. Napadnięto na rodzinę znanego adwokata.Pan James Smith i jego żona nie żyją.Jego najstarsza córka wyprowadziła się do Londynu..."

Po tym co usłyszałam opadłam bezwładnie na kanapę. Moja twarz pobladła a w oczach pojawiły się łzy. Zayn usiadł obok mnie i mocno przytulił do siebie. Rozpłakałam się. Po godzinnym płaczu uspokoiłam się. Po domu rozszedł się dźwięk dzwonka do drzwi. Poszłam do drzwi otworzyłam je i zobaczyłam.....

******************************************************

Hej, hej!!! 

Sorry że dopiero teraz piszę ale czasu nie mam. 

Jak się podoba?? 

Komentujcie!! 

Z sis stworzę nowego bloga. 

Spokojnie pomaga mi tylko w pisaniu. 

Emmm no to do następnego!!

Kocham was!!!

Ogłoszenie

Sorry...

Więc z góry przepraszam, 

że teraz to mówię ale przez najbliższy tydzień 

nie zostanie dodany żaden rozdział. 

Wyjeżdżam w góry. 

W miarę możliwości postaram coś się dodać. 
Jeszcze raz PRZEPRESZAM

*5

*Zayn*

Od pocałunku mojego i Meg mija równo tydzień nie mogę w to uwierzyć. Jak mogłem być taki głupi. Nie odzywa się i mnie unika. Muszę z nią pogadać i wszystko sobie wyjaśnić. Powiedzieć jej że ją kocham. Tak kocham ją, kocham ją jak cholera. Nie mogę już tego wytrzymać, nie mogę wytrzymać jej nieobecności. 
-Stary słuchasz mnie?!?-wyrwał mnie z rozmyśleń głos Styles'a 
-Co?!...a tak,tak.....co mówiłeś??-zdezorientowany jego pytaniem. Po chwili usłyszałem śmiechy Pat, Lou i Hazzy. Haha bardzo śmieszne-pomyślałem. Zobaczyłem że Megan wychodzi ze szkoły. Szybko wstałem i pobiegłem w jej stronę nie zważając na wołania przyjaciół zza pleców.
Szła w stronę przystanku. Okey Malik teraz albo nigdy.
-Megan czekaj- krzyknąłem za nią, a ta momentalnie przyśpieszyła.
Dogoniłem ją i złapałem za nadgarstek. 
Odwróciła się a ja zachłannie wbiłem się w jej wargi. Odwzajemniła go. Oderwaliśmy się od siebie a ja od razu ją do siebie przytuliłem. 
-Czyli jesteśmy parą?-spytała cicho
-Chyba tak, to zależy od ciebie-powiedziałem-To jak zastaniesz mają dziewczyną?-spytałem 
-Jeszcze się pytasz-powiedziała i pocałowała. Za plecami usłyszeliśmy brawa. Och zaczyna się.
-No wreszcie!-powiedziała zadowolona Paty. 
-Gratulację-powiedzieli jednocześnie chłopaki 
-Dzięki-powiedziałem i pocałowałem Meg w policzek. 
Pogadaliśmy troszkę i się rozeszliśmy. To znaczy oni poszli a ja i Meg pojechaliśmy do przedszkola. Dziewczyna siedziała tam dwie godziny i tańczyła z dziećmi. Widać że to kocha. Ja natomiast grzecznie siedziałem w kącie i się im przyglądałem. Po chwili zastałem otoczony przez dzieci i moją dziewczynę. 
-Coś się stało?-spytałem 
-Choc do nas tańcyć-powiedziała jedna dziewczynka 
-Nie, nie. Ja nie umiem-zacząłem
-To się naucys-przerwałam mi jakaś inna i złapała za rękę ciągnąc mnie. Spojrzałem na Meg. Wstałem i zaczęliśmy tańczyć. 

Oni są niesamowici. 

************************************************************************

 Przepraszam!!

Bardzo was przepraszam. 

Rozdział miał się pojawić na początku tygodnia, a jest teraz. 

Wiem zawaliłam. :(

Nie tym, że jest później ale tym że jest na maksa krótki i beznadziejny. 

Nie zdziwię się jak pojawią się nie miłe komentarze.(ale proszę powstrzymaj się od niego) 

Według mnie rozdział jest do dupy. 

Pozdrawiam :*

*4

*Megan*

Niedzielę spędziłam sama na kanapie przed telewizorem. 
Dziś po szkole mam dwie godziny zająć z dziećmi. Boję się ale i tak się cieszę, że będę mogła tańczyć z nimi. Wstałam z łóżka, wzięłam ciuchy i powędrowałam do łazienki. Po 15 minutowym prysznicu pomalowałam się, wysuszyłam włosy i ubrałam się.

Wzięłam kluczyki, telefon i portfel, i wyszłam z domu. pobiegłam na przystanek. Pod szkołą byłam 20 minut wcześniej więc poszłam do kawiarni po kawą. Po zakupie wyszłam z kawiarni. Otworzyłam drzwi i.....

-O matulu przepraszam ja nie chciałam-powiedziałam zamieszana gdy wpadłam na Malika?!?

-Patrz jak łazisz pok...Meg?-powiedział zdziwiony-A ty przypadkiem nie masz być teraz w szkole?

-Yyy nie? Mam jeszcze...10 minut-powiedziałam patrząc na zegarek

-Aha no więc teraz powinienem cię skopać to moja ulubiona bluzka-powiedział poważnie, a ja się wystraszyłam. Kurde on chyba mnie nie uderzy. Prawda? Po chwili usłyszałam jego śmiech.

-Chyba nie wierzysz w to? Ja nie biję kobiet-powiedział

-Ja przepraszam odkupie ci tą bluzkę. Noo albo ja wypiorę bo kasy na nią nie mam-powiedziałam zmieszana

-Nie musisz, wystarczy buziak w policzek.-Powiedział z cwaniackim uśmieszkiem.Hmm leprze to nisz siedzieć i prać mu ten t-shirt. Zrobiłam krok w jego stronę i zamiarowałam pocałować go w umówione miejsce ale Malik przekręcił głowę i pocałowałam go w usta.

-Co ty robisz?!-warknęłam 

-A wiesz nie wygodnie mi było-powiedział a ja zaczęłam się śmiać. Nie powiem fajnie było ale zdecydowanie za krótko. Stwierdziliśmy że razem pójdziemy do szkoły. Przed nią ja zawsze na murku siedzieli Pati i Lou. 

-Siema-powiedziałam i pocałowałam ich w policzek

-Hej a co wy tak razem?-spytał Lou poruszając śmiesznie brwiami za co dostał kaktusa od Pat

-Dobra ja spadam na bio-powiedziałam i skierowałam się do szkoły.

-Czekaj idę z tobą-usłyszałam za sobą głos Malika

-Gdzie Harry?-spytałam gdy mnie dogonił

-Nie wiem pewnie wczoraj za bardzo zabalował. a co? Ja ci już nie wystarczam.-powiedział robiąc smutną minę

-Tak-powiedziałam a on zaczął udawać że płacze. Śmiejąc się doszliśmy do sali równo z dzwonkiem. Oddaliśmy projekt i dostaliśmy za niego pięć.Jupi!! Po czterech godzinach nas zwolnili więc poszłam wcześniej do pracy. 

-Dzień dobry-przywitałam się z panią dyrektor placówki. 

-Oo witaj a nie miałaś przyjść za godzinę?-spytała wesoło kobieta

-Tak ale zwolnili nas wcześniej do domu więc przyszłam-powiedziałam także się uśmiechając.

-No dobrze to ja ci pokarzę gdzie jest sala gimnastyczna dla maluchów i pozostałe pokoje.

-Jasne

Po kilku minutach wiedziałam gdzie co jest. Teraz poszłam się przebrać i mam pierwsze zajęcia. 

Weszłam na sale gdzie czekała na mnie grupka dzieci. Okey Megan dasz radę.

-Siema dzieciaki-powiedziałam z uśmiechem 

-Dzień dobry pani-powiedzieli chórem Awww jak słodko

-Więc tak na moich zajęciach będziemy tańczyć-zaczęłam ale jedna dziewczynka podniosła rączkę-Tak?

-A proszę pani a będziemy tańcyć na scenie?-spytała mała blondynka.Hmm

-Po pierwsze mówcie do mnie Megan albo Mag, a po drugie mam nadzieję że tak-powiedziałam z uśmiechem.

Przez dwie godziny z nimi ćwiczyłam i umieją cały układ ten który uczyłam dwa dni temu Malika. W drzwiach zabrzmiały oklaski a dzieciaki się ukłoniły. Jak się okazało w drzwiach stali niektórzy rodzice i Zayn. Zaraz chwila!! Że co? Po cholerę Malik tu przylazł. 

-Dziękujemy że nas tak fajnie nauczyłaś tańczyć-powiedział jeden z chłopaków

-Hahaha nie ma za co. Byliście świetnie. A powiedzieć wam coś?-spytałam a oni pokiwali głową na tak.-Okey widzicie tego pana w kapturze opartego  o futrynę?Uczyłam go tego samego układu i nadal bo nie umie-powiedziałam a dzieciaki zaczęli się z niego śmiać po chwili dołączyłam do nich. 

-Dobra idziemy się przebrać i widzimy się w środę.-powiedziałam wesoło.

Dzieciaki pobiegli do szatni a obok mnie pojawił się Malik. 

-Świetnie wam poszło-pochwalił

-Tak wiem.Są lepsi o ciebie-powiedziałam i się zaśmiałam 

-Nie prawda-zaprzeczył i zrobił dziwną minę. I wystawił język.

Zaczęliśmy się śmiać. Poszłam się przebrać i wyszłam przed budynek. Stał tam Zayn i palił papierosa. 

-Nie pal-powiedziałam z grymasem na twarzy. 

-Czemu?-spytał uśmiechając się zadziornie 

-To zabija-powiedziałam z przekąsem 

-Hahaha na coś trzeba umrzeć-powiedział, a ja przewróciłam oczami.

-Nie rób tego-warknął

-Ale czego?-spytałam zdezorientowana 

-Nie przewracaj oczyma

-Czemu?

-Bo tego nie lubię-wysyczał.Och serio? Bo się posłucham. Przerzuciłam oczami i przegryzłam dolną wargę.Po chwili poczułam jak ktoś czyt.Malik przygwoździł mnie do ściany budynku. 

-Nie ładnie nie słuchać się starszych wiesz?-spytał oblizując swoje wargi. Ops coś czuję że źle zrobiłam. 

-Taa sorry ale ja spadam do domu.-powiedziałam odpychając chłopaka od siebie. Pewnym krokiem ruszyłam przed siebie. Po kilku krokach ktoś pociągnął mnie za nadgarstek. 

-Zayn do cholery puść mnie!-warknęłam 

-Chodź coś ci pokarze i nie rzucaj się-powiedział w miarę spokojnie. 

Nie no nie można było powiedzieć tego od razu?!? Szliśmy przez park przez pół godziny. W końcu zatrzymaliśmy się przed drewnianym mostem.

-Boziu Zayn jak tu pięknie.-powiedziałam z zachwytem 

-Wiem-powiedział. A ja usiadłam na moście rozkoszując sie przepięknym widokiem. Siedzieliśmy w ciszy przez około 15 minut. 

-Zayn?-spytałam nie pewnie-Czemu mnie tu przyprowadziłeś? -dodałam a chłopak się na mnie spojrzał. 

-Emmm nie wiem tak jakoś-powiedział zmieszany.

-Omm ja już będę się zbierać-powiedziałam cicho i wstałam. Zdziwiłam się ponieważ Malik też wstał i podszedł do mnie.

Podszedł za blisko, zdecydowanie za blisko.Pochylił się nade mną. Musną swoimi wargami moje i czekał. Czekał na moją reakcję. Oddałam pocałunek. 

Odsuną się od mnie a ja złapałam torbę i uciekłam. 

Po 10 minutach biegu byłam na przystanku. Boże jaka ja jestem głupia. Całowałam się z chłopakiem który mi się podoba po czym uciekłam. Grr nienawidzę siebie.!!!

************************************************************************

Mamy następny. 

Ale się porobiło. 

Mam nadzieję że ktoś to jeszcze czyta.

Następny rozdział przewiduję w niedzielę, 

albo na początku przyszłego tygodnia. 

Czytasz=Komentuj